ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΜΑΧΟΥΝΤΕΣ

Πέρασαν πολλές χιλιάδες χρόνια από εκείνη την ιστορική μάχη, τη Μάχη του Μαραθώνα. Οι ορδές των χιλιάδων βαρβάρων από τις αχανείς εκτάσεις και τερατουπόλεις της Ασίας, νικήθηκαν από τους λιγοστούς μα ανυπόταχτους και υπερήφανους Έλληνες.

Κι ενώ έχουν περάσει τόσες χιλιάδες χρόνια από την εποχή των “περσικών πολέμων”, η παραχώρηση “γη και ύδατος” στους αφέντες Ανατολής (και πλέον και Δύσης-οι όροι εδώ αναφέρονται αποκλειστικά με γεωγραφική σημασία) είναι επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε στην “ιστορία” του νεοελληνικού κράτους. Θέλησε λοιπόν, ο πολιτικός που προσκύνησε και παρέδωσε “γη και ύδωρ” στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με άλλα λόγια στους Παγκόσμιους Δυνάστες Τοκογλύφους να τιμήσει τους Έλληνες που δεν προσκύνησαν. Που στάθηκαν Υπερήφανοι και Νίκησαν! Κι όσο αληθινά ήταν τα λόγια που εκφωνούσε πριν τις βο(υ)λευτικές εκλογές πως “λεφτά υπάρχουν” άλλο τόσο πραγματικά ήταν και τα λόγια που ξέρασε για την Επέτειο της Μάχης πως συμβολίζει τις κοινές αξίες για ειρήνη, συνεργασία (των λαών) και της αγάπης!

Σημασία της μάχης του Μαραθώνα
Από τον πρώτο ιστορικό, τον Ηρόδοτο, φαίνεται πως ήταν αντιληπτή η γεωπολιτική σημασία της μάχης του Μαραθώνα. Αν οι Έλληνες δεν κέρδιζαν και δεν τσάκιζαν την περσική αλαζονεία και τη φήμη των “αήττητων”, η Ευρώπη θα έπαυε να ήταν η κοιτίδα των λευκών εθνών. Μετά τη Νίκη στον Μαραθώνα με το λαμπρό σχέδιο του στρατηγού Μιλτιάδη, οι Έλληνες ενισχύθηκαν με ακόμα περισσότερο θάρρος και δύναμη για να αντιμετωπίσουν την ασιατική πλημμυρίδα. Όπως ποιητικά είχε κάποιος γράψει: Ο Μαραθώνας ήταν το κλάμα της Ευρώπης που γεννιόταν!

Μιλτιάδης
Τον μεγάλο αυτό στρατιώτη του Ελληνισμού, θέλησαν χωρίς καμία ντροπή, να τιμήσουν οι γόνοι πολιτικών. Οι πολιτικοί που άφησαν τον στρατηγό Ήρωα της Μάχης του Μαραθώνα, να σαπίσει στην κυριολεξία στη φυλακή λίγο καιρό έπειτα από το θρίαμβο στο πεδίο της μάχης…
“Η εικόνα του Μιλτιάδη φαντάζει γιγάντια στα πρώιμα χρόνια της παγκόσμιας στρατιωτικής ιστορίας. Η πιο πλήρης και σπάνια μορφή ηγεσίας στη μάχη που έχει προκαλέσει η τέχνη του πολέμου μέχρι σήμερα, ο συνδυασμός άμυνας-επίθεσης, βρίσκεται εδώ στις απλές γραμμές του κλασικού έργου τέχνης του πρώτου μεγάλου στρατιωτικού γεγονότος της ιστορίας. Τι διορατικότητα στην επιλογή του πεδίου της μάχης, τι αυτοέλεγχος εν αναμονή της εχθρικής επίθεσης, τι επιβολή στις μάζες, στον στρατό των υπερήφανων Ελλήνων ώστε να τους κρατήσει στη θέση που είχε επιλέξει και μετά να τους οδηγήσει στην επίθεση την αποφασιστική στιγμή! Όλα είχαν κανονιστεί για τη στιγμή αυτή: ούτε ένα λεπτό πιο νωρίς, γιατί οι Αθηναίοι θα έπεφταν ξέπνοοι στον εχθρό, ούτε ένα λεπτό πιο αργά επειδή τότε πολλά από τα βέλη του εχθρού θα είχαν βρει τον στόχο τους και θα έπεφταν ή θα δίσταζαν, θα επιβράδυναν και τελικά θα εξανέμιζαν την ορμή της εφόδου, που έπρεπε να πέσει σαν χιονοστιβάδα στον αντίπαλο για να φέρει τη νίκη. Θα έχουμε στο μέλλον την ευκαιρία να αναλύσουμε παρόμοιες περιστάσεις, ποτέ όμως μια μεγαλύτερη.”
Από το βιβλίο: “Πόλεμος στην αρχαιότητα”
Χανς Ντελαμπρού

Σχετικά με την αποτυχημένη προσπάθεια να αποδοθεί ο Μαραθώνας ως σύμβολο ειρήνης
Οι τεχνικές που εφάρμοσε στο σχέδιο του ο Μιλτιάδης, εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά στα πεδία των μαχών και διδάσκονται σε όλες τις σύγχρονες στρατιωτικές σχολές… Έτσι όχι μόνο έλαμψε ο ηρωισμός των οπλιτών της ελληνικής φάλαγγας με πράξεις ανδρείας όπως του πολέμαρχου Καλλίμαχου, του οπλίτη Κυναίγειρου, αδερφό του τραγικού Αισχύλου που επίσης πολέμησε αλλά και το δαιμόνιο του ελληνικού πνεύματος του Έλληνα Στρατηγού. Ο τακτικός αιφνιδιασμός αλλά και η τακτική ελιγμών του στρατιωτικού σώματος που έχει καθιερωθεί ως τακτική της “σφύρας και του άκμωνος”. Συγκεκριμένα, το σχέδιο του Μιλτιάδη εφαρμόστηκε σε πεδία μαχών πολλών και διαφορετικών εποχών: ο Αννίβας στη μάχη των Καννών, στο Βατερλώ από τις αγγλικές δυνάμεις, σε μια σειρά μαχών στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και από τις δυνάμεις της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που εφήρμοσαν την τακτική της “σφύρας και του άκμονα” σημειώνοντας σημαντικές νίκες έναντι πολυπληθών και συμπαγών δυνάμεων.

Το μετάλλιο του Μαραθώνιου Δρόμου
Μα υπάρχει και κάτι ακόμα που ξεγυμνώνει τους διορισμένους από τους ξένους τοποτηρητές της πατρίδας μας. Θέλησαν να δώσουν σε όσους έτρεξαν στο Μαραθώνιο, ένα μετάλλιο όπου επάνω είχε το πρόσωπο ενός αριστερού-μαρξιστή και στην πίσω όψη το λογότυπο μιας καπιταλιστικής “επιχείρησης”. Ένα μετάλλιο που ουδεμία σχέση δεν είχε με την Ηρωική Μορφή του δρομέα Φειδιππίδης (ή Φιλιππίδης) όπου άφησε την τελευταία του πνοή τρέχοντας στην αγαπημένη του πόλη αφού είχε λάβει μέρος στη μάχη, ώστε να αναγγείλει το μήνυμα της νίκης των Ελλήνων εναντίον των βαρβάρων! Ένα ακόμα στοιχείο που μαρτυρά μέσα από την αφέλεια και τη βλακεία των “αφενδών” της κομματικής νεοελληνικής μιζέριας που θέλουν να τη λένε και Ελλάδα πως, καπιταλισμός και κομμουνισμός/μαρξισμός είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Ενός κάλπικου νομίσματος…τεχνικό δημιούργημα μιας μήτρας που σ’ αυτά τα μακρινά χρόνια, τα χρόνια της Μάχης του Μαραθώνα θέλησε να υποτάξει με τα όπλα την Ελλάδα και δεν το κατόρθωσε και τώρα το επιχειρεί με τα νομίσματά της.

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s