Μία κατάθεση ψυχής από την συγκέντρωση στη Βέροια

Τόσα χρόνια άκουγα τα χειρότερα για τους Χρυσαυγίτες και τα πίστευα έτσι όπως τα παρουσίαζαν, περνώντας όμως επίτηδες από τις δύο συγκεντρώσεις χτες στο κέντρο της πόλης μου για να έχω μία πιό γενική άποψη για το θέμα, έχω να πώ τα εξής για το τί ένιωσα και είδα:

Πρώτα αντίκρυσα τους αριστεριστές αντιεξουσιαστές στην Ελιά που διαδήλωναν κατά του φασισμού ντεμέκ και υπέρ των μεταναστών, αυτών δηλαδή που μαχαίρωσαν τα παιδιά μας στο Διαβατό, χωριό της μητέρας μου, ένιωσα τρομερή αηδία με αυτό που αντίκρυσα και ντροπή που υπάρχει τόσο μεγάλη προδοσία από τόσο μικρή ηλικία και αναρωτιέμαι ποιός φταίει για το κατάντημα αυτών των παιδιών, το σχολείο, εμείς, η κοινωνία ή η οικογένειά τους; Νευρίασα, θύμωσα με αυτούς και με τον εαυτό μου που κάποτε τους έβλεπα με συμπάθεια στην tv νομίζοντας πως δικαίως διαμαρτύρονται κατά του φασισμού, ιμπεριαλισμού, ρατσισμού και λοιπά κουραφέξαλα τελικά… Έφυγα, δεν άντεξα άλλο να βλέπω αυτή την ξεφτίλα. Έφυγα γιατί ήξερα ότι αν κάτσω και άλλο θα μαλώσω μαζί τους.

Πήρα την κόρη μου και ανέβηκα προς το Δημαρχείο, δεν πρόλαβα να πλησιάσω και ένα ρίγος με διαπέρασε ακούγοντας τον Εθνικό Ύμνο. Από μακριά κοντοστάθηκα να ακούσω, τα χείλη μου από μόνα τους ακολουθούσαν τον ρυθμό μαζί και η κόρη μου με την φωνούλα της, 5 χρονών. Πήρα κουράγιο και συνέχισα, όσο πλησίαζα έβλεπα ελληνικές σημαίες να κυματίζουν και ένιωσα λίγη χαρά, όταν όμως είδα ένα παιδάκι, ήταν δεν ήταν 12-13 χρονών να κρατάει μιά μεγάλη σημαία και να την κουνάει με περηφάνια, λύγισα, δάκρυσα, ήταν αυτό που δεν περίμενα να δώ, σκεφτόμουν αν αυτό το παιδάκι και κάποια άλλα πολύ μικρότερα που κρατούσαν ένα πανό, αν είναι “ακροδεξιοί φασίστες” αυτά τα παιδιά επειδή έψαλαν τον Εθνικό μας Ύμνο, τότε εμείς που δεν είμαστε των άκρων επιτέλους τί είμαστε. Πάλι θύμωσα με τον εαυτό μου, θύμωσα γι’ αυτά που δεν έβλεπα, γι’ αυτά που μου έλεγαν τόσα χρόνια και τα πίστευα, για δήθεν “φασιστική απειλή” και για τον “κακό εθνικισμό” και άλλα τέτοια… Θύμωσα που δεν ήμουν εγώ εκεί να κρατάω την Σημαία και την κρατούσε ένα τόσο μικρό παιδί με τόσο μεγάλη ψυχή απ’ ότι φάνηκε, ντράπηκα που δεν ήμουν εκεί μαζί τους μιάς και μένω εδώ στη Βέροια και προτίμησα να πίνω τον καφέ μου από μακριά και να βλέπω. Ενώ αυτά τα παιδιά ήρθαν από διάφορα μέρη της Ελλάδας μες το λιοπύρι για να συμπαρασταθούν στα παιδιά του Διαβατού. Λυπάμαι πολύ γι’ αυτό, που δεν ήμουν μαζί τους από την πρώτη στιγμή, τώρα κατάλαβα τί συμβαίνει πραγματικά, ποιόν θέλει και προστατεύει το σύστημα και ποιός είναι αυτός που φταίει για την κατάντια μας σαν χώρα ως τώρα, και ποιός αγωνίζεται πραγματικά.

Άργησα να ξυπνήσω, ξύπνησα όμως έστω και αργά και από εδώ και στο εξής θέλω να είμαι μαζί σας και δεν με νοιάζει αν με πουν φασίστα επειδή αγαπώ την Πατρίδα μου. Συγχαρητήρια σε όλους όσους βρέθηκαν εκεί απ’ όλη την Ελλάδα. Ήταν ένα μάθημα για όλους μας εκεί και εννοώ όσους απλά ήταν εκεί από περιέργεια, με κάνατε να νιώσω υπερήφανος τελικά και πιστεύω αρκετός κόσμος ένιωσε το ίδιο, συνεχίστε τον Αγώνα σας λεβέντες μου και εγώ και η οικογένειά μου θα είμαστε από τώρα στο πλευρό σας. Σας ευχαριστούμε από καρδιάς

Μήνυμα αναγνώστη – 9/8/2010 σε blog της Βέροιας


ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟ ΑΥΡΙΟ, ΕΙΣΑΣΤΕ ΤΟ ΧΘΕΣ!

Advertisements
This entry was posted in Δράσεις - Εκδηλώσεις. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s