Η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων

Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, κι ενώ οι Οθωμανοί διαπράττουν ανελέητες σφαγές και αρπαγές. Κι ενώ επιδίδονται σε ανείπωτες πράξεις απανθρωπιάς,τα μωρά πετούνταν στους σκύλους για τροφή, στους δρόμους της πάλαι ποτέ ένδοξης Κωνσταντινούπολης, της Πόλης των πόλεων, το Αίμα των χριστιανών σχημάτιζε ποτάμια, κάποιοι προσπαθούν να σώσουν το τομάρι τους:

“Ο Σουλτάνος, φαντασμένος για τη μεγάλη νίκη ήταν ωμός και ανελέητος.
Ήρθε σʼ αυτόν ο Μέγας Δούκας (από τα σπουδαιότερα βυζαντινά αξίωματα), Λουκάς Νοταράς, τον προσκύνησε και του έδειξε ένα μεγάλο θησαυρό που είχε κρυμμένο: πολύτιμους λίθους, μαργαριτάρια και άλλα λάφυρα αντάξια βασιλέων, που όταν τους είδαν ο Σουλτάνος και οι σύμβουλοί του τους θαύμασαν.

Ο Μέγας Δουκας, αποκρίθηκε στον Μωάμεθ:
«Όλα αυτά τα κράτησα για τη Μεγαλειότητά σου και τώρα ήρθε η ώρα να στα χαρίσω. Σε παρακαλώ μόνο δέξου την παράκληση του δούλου σου».
Ήλπιζε ότι μʼ αυτά θα κέρδιζε την ελευθερία του, αυτός και η οικογένειά του και θα γλύτωνε τη σφαγή. Ο Σουλτάνος του απάντησε λέγοντας:
«Ω παλιόσκυλο, μηχανορράφε και παμπόνηρε, είχες τόσο πλούτο και δεν βοήθησες το βασιλέα σου, την Πόλη και Πατρίδα σου;
Και τώρα με πονηριές και πανουργίες θέλεις να με δωροδοκήσεις ώστε να γλιτώσεις την τιμωρία που σου αξίζει;
Πες μου, ποιος μου χαρίζει τον πλούτο σου και την Πόλη;»

Του λέει τότε ο Νοταράς: «Ο Θεός». Κι ο Σουλτάνος του ανταπαντά:
«Αφού ο Θεός μού τα χαρίζει αυτά, και σένα και τους άλλους όλους τους έκανε δούλους μου, γιατί φλυαρείς; Γιατί δεν μου τα ʽστελνες πριν καταπιαστώ με τον πόλεμο εναντίον σας ή πριν νικήσω την Πόλη, για να σου χρωστώ χάρη και ανταμοιβή;
Τώρα δεν είσαι συ που μου τα χάρισες αυτά, αλλά ο Θεός». Και διέταξε αμέσως τους δήμιους να τον ρίξουν στη φυλακή.”

Έπειτα διέταξε να συγκεντρώσουν την οικογένειά του Μεγάλου Δούκα και αφού έβαλε να τον προσκυνήσουν, διέταξε να αποκεφαλίσουν τους γιους πρώτα (για να βλέπει τη θανάτωση των παιδιών του) κι έπειτα τον ίδιο τον Νοταρά. Η γυναίκα του πέθανε ενώ την έσερναν σκλάβα στην Αδριανούπολη.

Σαν το Δούκα της Αλώσεως, είναι δυστυχώς η πλειοψηφία των νεοελλήνων,σήμερα. Γραικύλοι. Χαμερπείς, φλύαροι, κουτοπόνηροι, μηχανορράφοι, με άποψη για όλα. Κεντρικό τους δόγμα πως τα πλούτη είναι το παν. Φιλόδοξοι και εξουσιομανείς, ερωτοτροπούν συνεχώς με την εξουσία και δε διστάζουν να σκέψουν το κεφάλι και να φιλήσουν κατουρημένες ποδιές (τούρκων, σιωνιστών)προκειμένου να συνεχίσουν να ζουν. Δεν τους νοιάζει που είναι ξεφτυλισμένοι και υπόδουλοι. Αρκεί να ζουν. Αρκεί να αποκτήσουν ή απλά να διατηρήσουν τη θεσούλα τους , τα αξιώματα τους, τα λεφτάκια τους.

Όμως, δεν είναι και δεν ήταν όλοι έτσι. Σαν Ήλιος, στέκει στο σκοτεινό βασίλειο του Χρόνου, ο τελευταίος Αυτοκράτορας. Ο δεσπότης του Μυστρά: Κωνσταντίνος ΙΑ Παλαιλόγος. Υπερήφανος και ερεισιθανάτιος. Αυτός ήταν η πολιτική δύναμη που συγκέντρωσε τους λιγοστούς Έλληνες που πέθαιναν για την Ελλάδα. Η Θυσία του και η θυσία των λιγοστών στρατιωτών του, σφράγισαν με το Αίμα τους, την Ελευθερία του Έθνους.

“Το Γένος δεν υποτάχτηκε ποτέ στο Σουλτάνο. Είχε πάντα το Βασιλιά του, το στρατό του, τα κάστρα του. Βασιλιάς του, ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς. Στρατός του, οι αρματωλοί και οι Κλέφτες. Κάστρα του, η Μάνη και το Σούλι.”
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Μπορούσε, να πάρει το χρυσό του, την οικογένειά του και τους φίλους του και να φύγει. Να κρυφτεί και να διαφύγει κατατρεγμένος και ταπεινωμένος, μα “ζωντανός” στη Δύση. Αντί όμως, να το βάλει στα πόδια ,να σκύψει το κεφάλι και να συνθηκολογήσει με τον εχθρό του, στις δελεαστικές προτάσεις του Μωάμεθ να του χαρίσει τη ζωη και τα πλούτη του, αρκεί να του παραδόσει την Πόλη, του είπε:
«Το δε την Πόλιν σοι δούναι, ουτʼ εμόν εστίν ουτ’ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών».

Έτσι, 29 Μαΐου 1453, αντιμετώπισε για προστερνή φορά τις βαρβαρικές ορδές. Πολεμούσε με μανία, σκορπώντας το θάνατο γύρω του. Ήταν ο τελευταίος Υπερασπιστής που είχε απομείνει και φώναζε με απελπισία μες στον κρουγμό της μάχης: “Δεν υπάρχει κάποιος χριστιανός να μου πάρει το κεφάλι;”Όμως, η Κερκόπορτα, είχε ανοίξει. Κάποιοι “μέσα από το κάστρο”, πρόδωσαν, συμμάχησαν με τους προαιώνιους εχθρούς και εξασφάλισαν την άλωση της καρδιάς του μεσαιωνικού Ελληνισμού. Και τότε, ο Θεός χάρισε στον Άνδρα αυτό την Αθανασία. Η Θυσία του έγινε Θρύλος και Μύθος. Ο Μύθος του Μαρμαρωμένου Βασιλιά…
Σήμερα, στην Επέτειο της Αλώσεως, Ελληνίδα και Έλληνα, καλείσαι να διαλέξεις, ποιον δρόμο θα πορευτείς στους σκοτεινούς αυτούς καιρούς. Το δρόμο του Μεγάλου Δούκα ή το Δρόμο του Μαρμαρωμένου Βασιλιά.
Μπορείς να διαλέξεις.Μπορείς βέβαια, να καθίσεις σπίτι σου. Να μη φωνάξεις εναντίον των εχθρών της Πατρίδας σου και φυσικά να μη συντρέξεις
αυτούς που θα Τιμήσουν τη Θυσία του Παλαιολόγου. Μπορείς να αράξεις και να απολαύσεις τον καφέ σου, τον υπολογιστή σου, την ασφάλεια του σπιτιού σου και γενικά τα “αγαθά της ζωούλας σου”. Να προσκυνήσεις, να καθίσεις φρόνιμα και ήσυχα ή να πολεμήσεις.

Σε μία εποχή, που τα πάντα συντρίβονται από τα χρήματα, σε μία εποχή που οι κυβερνήτες και οι “σοφοί” του κράτους αυτού, σε θρέφουν με πνευματικούς λωτούς ώστε να ξεχάσεις την Πατρίδα σου, το να τους φτύνεις και να Θυμάσαι είναι πράξη Αντίστασης. Το να τιμάς τη Θυσία των Προγόνων σου που θυσιάστηκαν για τους τότε αγέννητους, είναι πράξη Αντίστασης. Το να σταθείς με αγέρωχο παράστημα, κρατώντας Ψηλά τα Λάβαρα με τη Γαλανόλευκη και τον Αετό για να μην αλώσουν για άλλη μια φορά την Ελλάδα, υψώνοντας οι Τούρκοι την ημισέληνο στο τζαμί, σύμβολο της νέας άλωσης της Πατρίδας μας, που θέλουν να χτίσουν στην αττική γη είναι πράξη Αντίστασης. Και δυστυχώς είναι, ή τώρα ή ποτέ. Αυτός είναι ο δρόμος του Μαρμαρωμένου Βασιλιά.

Εμείς, οι Τελευταίοι Πιστοί, πάντως έχουμε ήδη πάρει την απόφασή μας, ακολουθώντας τα τραχιά μονοπάτια του Θρύλου και του Μύθου.Του Αίματος και της Τιμής.

This entry was posted in Ιδεολογία. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s