Φερράρα Φεβρουάριος 1968 – 42 χρόνια μετά.

Η «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» είναι ο μοναδικός πολιτικός και ιδεολογικός σχηματισμός με Λαϊκό Εθνικιστικό χαρακτήρα στην μεταπολεμική ιστορία της χώρας μας. Πριν όμως την «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ», που άρχισε την δράση της στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’80 υπήρξαν αρκετοί και επιφανείς αγωνιστές, που έδωσαν τη μάχη της Εθνικοσοσιαλιστικής Ιδέας. Από αυτούς πολλοί ήσαν εκείνοι, που αγωνίσθηκαν για τους σκοπούς μας, όντας φοιτητές στα πανεπιστήμια της γειτονικής Ιταλίας. Λόγω ηλικίας αφ’ ενός και ελλιπούς πληροφορήσεως αφ’ ετέρου είναι λογικό να αγνοούμε τόσο εμείς, όσο και οι αναγνώστες μας γεγονότα, πρόσωπα και πράγματα γύρω από την δράση ατόμων και ομάδων στα περασμένα, στα σχετικά πρόσφατα περασμένα χρόνια, Μια επίσκεψη, η επίσκεψη του Συναγωνιστού Ν.Α., που ζει σήμερα στην Ευρώπη, μας έδωσε την ευκαιρία και την τιμή να γίνουμε γνώστες του αγώνα των Ελλήνων Εθνικοσοσιαλιστών, που ήσαν φοιτητές στο Πανεπιστήμιο της Ιταλικής πόλεως Φερράρα.

Πριν όμως από την παράθεση του κειμένου, που θα ακολουθήσει και που συγγραφεύς του είναι ο κος Στέλιος Αθανασιάδης, θα πρέπει για να γίνουν ορισμένα πράγματα αντιληπτά να πούμε δυο λόγια για την εν γένει κατάσταση και το πολιτικό κλίμα, που υπήρχε τότε σχετικά με τους Έλληνες φοιτητές στην Ιταλία. Στα χρόνια 1967-1974, στα χρόνια δηλαδή της δικτατορίας, δικτατορίας ναι και όχι επαναστάσεως, στα χρόνια λοιπόν 1967-1974 οι Έλληνες αντικομμουνιστές φοιτητές της Ιταλίας ήσαν οργανωμένοι στον Εθνικό Σύνδεσμο Ελλήνων Σπουδαστών Ιταλίας, γνωστό με τα αρχικά ΕΣΕΣΙ. Ο σύνδεσμος αυτός είχε την καθοδήγηση της Ελληνικής πρεσβείας της Ρώμης, σύμφωνα με τις οδηγίες της στρατιωτικής κυβερνήσεως. Στον ΕΣΕΣΙ ανήκαν διαφορετικών ειδών και κατηγοριών άνθρωποι: Εθνικόφρονες της παλιάς ΕΡΕ, αντικομμουνιστές, καιροσκόποι, επαγγελματίες ρουφιάνοι, εθνικιστές, φασίστες και ανάμεσα σε όλους αυτούς και Εθνικοσοσιαλιστές. Ένα σημαντικό ποσοστό των μελών του ΕΣΕΣΙ εκείνης της εποχής εδήλωναν ότι ήταν φασίστες. Πόσο όμως περιστασιακή ήταν αυτή η δήλωσή τους φάνηκε από την μετέπειτα πολιτική τους συμπεριφορά. Η συντριπτική πλειοψηφία των τότε μελών του ΕΣΕΣΙ ανήκουν σήμερα στην Νέα Δημοκρατία και ένα ελάχιστο ποσοστό από αυτούς στην «εθνικοπατριωτική» ΕΠΕΝ. Στο σημείο αυτό θα σημειώσουμε ένα περίεργο φαινόμενο πολιτικού μαζοχισμού: Άνθρωποι, που κυνηγήθηκαν από την 21η Απριλίου σαν φοιτητές τότε στην Ιταλία, επειδή ήταν φασίστες, σήμερα ανήκουν στην ΕΠΕΝ. Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό; Τρεις πιθανές ερμηνείες υπάρχουν και καμμιά άλλη: ή μετανόησαν που ήσαν φασίστες ή δεν υπήρξαν φασίστες ή είναι μαζοχιστές.

Ας έλθουμε όμως στο θέμα μας. Ο ΕΣΕΣΙ ήταν οργανωμένος σε πανιταλική κλίμακα και σε κάθε Πανεπιστήμιο όπου υπήρχαν Έλληνες φοιτητές, υπήρχε και ο τοπικός Σύνδεσμος, με την επιτροπή του. Έτσι και στην πόλη της Φερράρα υπήρχε ο τοπικός σύνδεσμος, όπου όμως στον σύνδεσμο αυτό υπήρχε μία σημαντική για μας ιδιομορφία. Τα στελέχη του ΕΣΕΣΙ Φερράρας ήσαν τότε σαν φοιτητές, και παραμένουν και σήμερα σαν επιστήμονες, ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ. Δίπλα στον ΕΣΕΣΙ Φερράρας, Εθνικοσοσιαλιστές επίσης είναι με μία τάση Περονική και οι Αγωνιστές του ΕΣΕΣΙ του ROVICO, μικρής πόλεως κοντά στην PADOVA. Ίσως με αυτή μας την αναφορά αδικούμε κάποιους Συναγωνιστές, αλλά αυτό οφείλεται σε έλλειψη πληροφοριών και μόνο, πληροφοριών που ευχαρίστως θα γίνουν δεκτές στις σελίδες μας.

Το κείμενο που θα ακολουθήσει περιγράφει τα γεγονότα του Φεβρουαρίου του 1968 στο Πανεπιστήμιο της Φερράρα, γεγονότα στα οποία οι Έλληνες Εθνικοσοσιαλιστές έδειξαν ηρωισμό και θάρρος, όπως αρμόζει σε Έλληνες και Εθνικοσοσιαλιστές. Θα παραθέσουμε όμως κατ’ αρχάς αυτούσιο το μικρό εισαγωγικό κείμενο, που έφερε στα γραφεία μας ο Συναγωνιστής Ν.Α..

«Συμπληρώνονται 20 χρόνια από τον Φεβρουάριο του 1968, όταν ο Εθνικοσοσιαλιστής πρόεδρος του ΕΣΕΣΙ Φερράρας, Γιώργος Βεντούρης, οδηγούσε το Εθνικοσοσιαλιστικό φοιτητικό κίνημα της πόλης αυτής στην πρώτη θέση, σαν επικεφαλής του κοινού φοιτητικού συνδυασμού FUAN-ΕΣΕΣΙ.
Ήταν η πρώτη φορά μετά τη λήξη του μοιραίου πολέμου, που ένας καθαρόαιμος Εθνικοσοσιαλιστής κατάφερνε με τους 2.350 ψήφους να συμπαρασύρει και να συσπειρώσει κάτω από τα μελανοπόρφυρα λάβαρα των FUAN και ΕΣΕΣΙ όλο το εθνικοεπαναστατικό φοιτητικό στοιχείο.
Τιμή λοιπόν και δόξα στον Γιώργο Βεντούρη και στους Εθνικοσοσιαλιστές συνεργάτες του»
.

Διαβάστε τη συνέχεια Ε.Σ.Ε.Σ.Ι ΦΕΡΡΑΡΑ 1968

This entry was posted in Επικαιρότητα. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s