Ήταν μόνο η αρχή…

Αυτό που ζήσαμε το Σάββατο σίγουρα δεν είχε προηγούμενο. Η μαζικότερη πορεία (μέχρι την επόμενη) του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος, μαζική και δυναμική όχι μόνο για τα δεδομένα της Ελλάδας αλλά και για χώρες του εξωτερικού αν κρίνουμε από τις αντιδράσεις των ξένων συναγωνιστών που μας έκαναν την Τιμή να παρευρεθούν. Η αρχή είχε γίνει εκείνο το τραγικό βράδυ, το ίδιο βράδυ της ντροπής του Γενάρη του 1996. Την ώρα που ένας ολόκληρος λαός παρακολουθούσε σιωπηλός τα δελτία ειδήσεων, μερικές εκατοντάδες Χρυσαυγίτες συγκεντρώθηκαν αυθόρμητα σε μία βουβή και οργισμένη παράταξη έξω από τη Βουλή, τον χώρο που συντελέσθηκε η προδοσία. Βουβή για τις τρείς ψυχές που χάθηκαν στα νερά του Αιγαίου και οργισμένη για την κατάντια της «νεοελλάδας». Ο όρκος όμως είχε δοθεί.

Από τότε, και σε πείσμα των καιρών, είμαστε οι μόνοι που δεν ξεχάσαμε και για 14 συναπτά έτη κατεβαίνουμε στους αθηναϊκούς δρόμους για ν’ αποτίσουμε φόρο Τιμής. Το ίδιο κάναμε και το Σάββατο. Μόνο που φέτος η εκδήλωση είχε διττό χαρακτήρα. Τιμή στους ηρωικούς νεκρούς μας αλλά και υπόσχεση ότι όσο υπάρχουν Χρυσαυγίτες, η βιομηχανία «ελληνοποιήσεων» που ετοιμάζουν δεν θα περάσει «αναίμακτα». Κριτές θα μας δικάσουν (όχι μόνο) οι νεκροί, αλλά και οι αγέννητοι, όπως λέει ο ποιητής. Και εμείς αυτά τα λόγια τα κάνουμε πράξη. Αυτό το Σάββατο ήμασταν πολλές χιλιάδες, περισσότεροι από κάθε άλλη φορά. Η απόκριση «Αθάνατοι» στο προσκλητήριο νεκρών ακούστηκε πιο δυνατά από ποτέ. Ένα ανθρώπινο ποτάμι ξεχύθηκε στους δρόμους της Αθήνας με τις αναμμένες δάδες να δίνουν μία αίσθηση «φλεγόμενου χειμάρρου», τα τύμπανα να δίνουν τον πρέποντα ρυθμό και τις εκατοντάδες γαλανόλευκες και μαυροκόκκινες σημαίες του Έθνους και της Ιδέας μας να υψώνονται ακόμα πιο ψηλά.
Στεναχωρήθηκαν πολλοί, μα πάρα πολλοί για την πορεία μας. Ιδεολογικοί εχθροί αλλά και ιδεολογικοί δήθεν «φίλοι» ή έστω «γείτονες». Οι πρώτοι γιατί έπεσαν ξαφνικά από τον λήθαργό τους σ’ έναν πρωτοφανή εφιάλτη γι’ αυτό που έρχεται και οι δεύτεροι γιατί την ώρα που οι Ασυμβίβαστοι Εθνικιστές έκαναν μια ολόκληρη πόλη δική τους, αυτοί έδειχναν για άλλη μια φορά την ποιοτική ανυπαρξία τους μαζεμένοι σε κάποια αίθουσα. Νέοι Αγωνιστές εναντίον αποτυχημένων συζητητών. Η σύγκριση οδηγεί σε μοιραία και συντριπτικά συμπεράσματα. Πριν από δύο ακριβώς χρόνια ένα πρωινό του Φεβρουαρίου κάποιοι έπαιξαν το κεφάλι τους για να μπορεί να γίνεται αυτή η εκδήλωση. Τότε, αν και λίγες δεκάδες, κατατρόπωσαν το παρακράτος. Φέτος ήρθε η σειρά του επίσημου κράτους να νιώσει την καυτή μας ανάσα. Να καταλάβει ότι όσο περισσότερο μας χτυπάει τόσο εμείς δυναμώνουμε. Ήξεραν ότι είμαστε επικίνδυνοι για τα βρώμικα σχέδιά τους, τώρα συνειδητοποίησαν ότι είμαστε και πολλοί. Και ήταν μόνο η αρχή…
This entry was posted in Δράσεις - Εκδηλώσεις, Επικαιρότητα. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s