Εθνικισμός: Η μόνη διέξοδος απ’ τον ερχόμενο εργασιακό μεσαίωνα

Οι μετανάστες, ιδιαίτερα οι αλλόφυλοι και αλλόθρησκοι, λίγο προσαρμόζονται στις κοινωνίες που τους φιλοξενούν, σε αντίθεση με τα όσα διαδίδει η πολυφυλετική καθεστωτική προπαγάνδα. Κάτι το οποίο είναι υπό μία έννοια θετικό, αφού εν μέρει αποτρέπεται η φυλετική μίξη. Η χαώδης και πολυεπίπεδη διαφορά με το γηγενή πληθυσμό, τους οδηγεί νομοτελειακά στη γκετοποίηση, την παραβατική συμπεριφορά, αλλά και τη μερική αλλοίωση των παραδόσεών τους και της εθνικής τους ταυτότητας. Παράλληλα, διασπάται η κοινωνική συνοχή των λαών, ενώ η διαφορετική συλλογική συνείδηση που διαθέτουν σε σχέση με το υπόλοιπο εργατικό δυναμικό, καθίσταται καταλύτης στη διάβρωση των εργασιακών δικαιωμάτων και των μισθών, προς όφελος των μεγαλοαστών. Μάλιστα, αυτή η ανομοιογένεια και η ζημιά που προκαλεί έχει καταντήσει εμφανής σε τόσο μεγάλο βαθμό, που φτάνουμε στο σημείο οι «παλαιοί» μετανάστες να μην επιθυμούν «νέους»!

Με την ολοένα αυξανόμενη ένταση του σύγχρονου δουλεμπορίου, της μετανάστευσης, προσπαθούν να αποψιλώσουν κυριολεκτικά και μεταφορικά, τους Ευρωπαϊκούς λαούς, έτσι ώστε να περάσει ευκολότερα από πάνω τους το άρμα της Νέας Τάξης και να εγκαθιδρυθεί μια ακόμη στυγνότερη «δημοκρατική τυραννία» πάνω από τα κεφάλια μας. Αρωγός σε αυτήν την αμερικανοσιωνιστική προσπάθεια και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία προξενεί και διαιωνίζει καταστάσεις που δημιουργούν μεταναστευτικά ρεύματα, όπως για παράδειγμα ιμπεριαλιστικούς πολέμους, οικονομικούς αποκλεισμούς και αφαίμαξη πόρων υπανάπτυκτων χωρών. Από την άλλη, υποδέχεται τα εξαθλιωμένα στίφη στα σύγχρονά της κάτεργα, έχοντας καταστήσει την αγορά εργασίας ένα σκλαβοπάζαρο, με τους Ευρωπαίους να αναγκάζονται αργά ή γρήγορα να χάσουν τα κεκτημένα δικαιώματα και να συμμετάσχουν σε αυτό.

Εδώ πρέπει να καταστήσουμε σαφές, πως ενόχους αλλά συγχρόνως και χρήσιμα θύματα, αποτελούν οι διάφοροι μεσοαστοί εργοδότες. Αυτοί οι οποίοι, γοητεύονται αρχικά από το φθηνό και ευτελές εργατικό δυναμικό σπεύδοντας να το εκμεταλλευτούν, αγνοώντας τους συμπατριώτες τους. Αργά ή γρήγορα καταλήγουν όμως και εκείνοι να βυθίζονται μαζί με την υπόλοιπη κοινωνία στη φτώχια, προς τέρψιν του μεγάλου Κεφαλαίου, το οποίο βλέπει τους στόχους του να επιτυγχάνονται και τους πολίτες να μετατρέπονται σε δουλοπάροικους, με την Ιστορία να επαναλαμβάνεται.

Ένοχα και τα διάφορα «ευρω-σκεπτικιστικά» (sic) κόμματα, στα αιτήματα των οποίων περιλαμβάνεται η λεγόμενη «ποσόστωση μεταναστών». Η συγκεκριμένη νεοταξική απάτη, αποτελεί ένα πολύ ύπουλο σχέδιο των πλουτοκρατών με σκοπό να εξαπατήσουν τα έθνη, που επιθυμούν παύση της (λαθρο)μετανάστευσης. Συνοπτικά, αυτή επιτάσσει την είσοδο συγκεκριμένου «ποσοστού» μεταναστών, οι οποίοι θα πληρούν συγκεκριμένα «κριτήρια» και θα εξυπηρετούν τις ανάγκες «μας». Με το «μας» φυσικά εννοούν τους εαυτούς τους, δηλαδή αποκλειστικά και μόνο τη μεγαλοαστική τάξη, την οποία εκπροσωπούν. Και αυτό, διότι το καπιταλιστικό σύστημα χρειάζεται να αλώσει κάθε επίπεδο της οικονομίας για να επιβιώσει. Κατά συνέπεια, μετά τα χειρωνακτικά επαγγέλματα, στα οποία απασχολούταν ο λεγόμενος «ανειδίκευτος» πληθυσμός, έρχεται η σειρά αυτών στα οποία απασχολούνται «ειδικευμένοι» εργαζόμενοι, οι οποίοι ήταν αποκλειστικά ημεδαποί, αλλά ήδη είναι και παλαιότερης γενεάς μετανάστες.

Καταλαβαίνει εύκολα κανείς, πως όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με τη σταδιακή ελάττωση των θέσεων εργασίας, λόγω της αποβιομηχάνισης και της μεταφοράς επιχειρήσεων σε αναπτυσσόμενες χώρες, συμβάλλουν στην έλευση ενός νέου εργασιακού και όχι μόνο Μεσαίωνα.

Πρέπει ο λαός καταρχήν, να αποτάξει τα δηλητηριώδη παραμύθια της «Αριστεράς», τα οποία διαλαλούν πως οι μετανάστες – αυτοί των οποίων το όνειρο είναι να γίνουν μικροαστοί – θα ενταχθούν στο εργατικό κίνημα και θα το βοηθήσουν να κερδίσει το χαμένο του έδαφος. Οι μετανάστες, δεν πρόκειται να καταλάβουν (εγκαίρως τουλάχιστον) ποιο είναι το συμφέρον όλων, διότι αυτοί είναι εκείνοι οι οποίοι αποτελούν τα όπλα των καπιταλιστών, κοιτώντας μόνο το πώς θα επιβιώσουν. Άλλωστε είναι φαιδρό να ισχυρίζεται κανείς πως δύναται να υπάρξει εργατικό κίνημα δίχως παγιωμένη και καθολική εθνική συνείδηση. Είναι ανώφελο και επικίνδυνο, να εναποθέτει κανείς ελπίδες βελτίωσης των εργασιακών συνθηκών σε τριτοκοσμικούς μετανάστες. Παρόλα αυτά, πρέπει να ομολογήσουμε πως οι λευκοί και ομόθρησκοι μετανάστες συγκεντρώνουν περισσότερες πιθανότητες να συνειδητοποιήσουν το παιχνίδι το οποίο παίζεται στις πλάτες των Ευρωπαίων και να ξεσηκωθούν μαζί με τους υπόλοιπους ομόφυλούς τους. Αυτοί άλλωστε, συνιστούν τους μόνους, ρεαλιστικά, φύσει συμμάχους μας.

Εν τέλει, οι εργάτες πρέπει να κατανοήσουν πως ο μόνος δρόμος για να ξεφύγουν από τον ανθρωποφθόρο αυτό κυκεώνα, οδηγεί στις παραμελημένες εθνικές παραδόσεις και την αναζωπύρωση του εθνικού φρονήματος του κάθε λαού. Να απομονώσουν τις διάφορες παγίδες του συστήματος και να συστήσουν εθνικοεπαναστατικό κίνημα, δημιουργώντας βραχνάδες στα σχέδια του νεοταξίτικου συστήματος.

Διάλεξε το μέλλον που θέλεις:

Ευρώπη απροσδιόριστων, άβουλων και εξαθλιωμένων εργασιακών μαζών
ή
Ευρώπη υπερήφανων Εθνών.

N.Π.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s