Όταν το φοιτητικό κίνημα πρωτοστατούσε στους Εθνικούς αγώνες

Κάνοντας μια σύγκριση της σημερινής κατάστασης των φοιτητικών κεκτημένων σε σχέση με τις διεκδικήσεις τους πριν από τη δεκαετία του ’60 είναι φανερή μια ποιοτική διαφορά. Η λέξη Έθνος και ο αγώνας για το καλό του Έθνους ήταν τότε το κύριο μέλημα όλων των φοιτητικών αγώνων.

Πριν από 131 χρόνια, στις 16-2-1878, εθελοντές φοιτητές του πανεπιστημίου Αθηνών, με τον καθηγητή τους Ν. Νικολαΐδη, πολέμησαν στο πλευρό των επαναστατών της Θεσσαλίας στην κρίσιμη μάχη της Μακρυνίτσας Πηλίου και νίκησαν τις τουρκικές δυνάμεις του Ρετζέπ πασά. Κάτι παραπάνω από 200 Έλληνες εναντίον συνολικά 13.000 τούρκων. Αυτή η μεγάλη νίκη, η οποία συγκέντρωσε τότε διεθνές ενδιαφέρον και συνείσφερε στην απελευθέρωση της Θεσσαλίας, δεν αναφέρεται καν σήμερα στο χρονολόγιο των φοιτητικών αγώνων.

Στο δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα αρχίζει σταδιακή στροφή στη θεματολογία των ενδιαφερόντων και των διεκδικήσεων των φοιτητών. Το αποκορύφωμα είναι οι μέρες μας, κατά τις οποίες στα καταστατικά των φοιτητικών παρατάξεων δεν υπάρχει η λέξη Έθνος, ενώ στο καταστατικό, αλλά και στον τίτλο, της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδος γίνεται ξεκάθαρο πως για να συσταθεί μια παράταξη σε πανεπιστήμιο θα πρέπει να πιστεύει στην έννοια του Έθνους. Αλήθεια αυτή την ανυπακοή στο άρθρο της Ε.Φ.Ε.Ε δεν την είδε καμία δημοκρατική δύναμη; Καμία παρέμβαση δεν έχει γίνει, ενώ είναι ευρέως γνωστό πως στα πανεπιστημιακά άσυλα έχουν βρει καταφύγιο δυνάμεις που όχι μόνο δεν πιστεύουν στο Έθνος, αλλά λειτουργούν και συνεχώς αντεθνικά.

Το μόνο που έχουν να επιδείξουν αυτές οι δυνάμεις είναι ένα δήθεν άρθρο, το οποίο στην πραγματικότητα δεν υφίσταται στο καταστατικό της Ε.Φ.Ε.Ε., αλλά σε φοιτητικών συλλόγων, και με το οποίο απαγορεύουν σε Εθνικιστές να συμμετάσχουν σε φοιτητικές εκλογές. Συχνά περνάνε στις συνελεύσεις περιπτώσεις όπου όλο το παρακρατικό μαντρί ενώνεται και, με ψηφοφορία δι’ ανάτασεως του χεριού, διαγράφουν από τις εκλογικές διαδικασίες όποιον φοιτητή δεν τους είναι αρεστός λόγω των πιστεύω του. Το έχουμε δει ουκ ολίγες φορές να συμβαίνει σε συναγωνιστές μας.

Αλλά η δράση φέρνει αντίδραση. Αντίδραση ουσιαστική και όχι φαινομενική, όπως βλέπουμε αυτό τον καιρό με μεγάλα λόγια, φαμφάρες και συνέδρια χώρων που δεν αθροίζουν 30 άτομα σε φοιτητικό δυναμικό πανελλαδικά και αυτοπροσδιορίζονται ως οι “ελευθερωτές των Ελληνικών Πανεπιστημίων”. Προσπαθούν να καταστείλουν τους αγώνες μας. Είναι στο χέρι μας να μη τους αφήσουμε.

Τόσα χρόνια δεν έχουμε ούτε ένα ψήφισμα για τα Εθνικά θέματα. Ούτε μια δήλωση καθηγητή για Ελληνική διεκδίκηση. Ας αναλογιστούν όλοι οι Εθνικιστές φοιτητές την κατάσταση… Μήπως ήρθε η ώρα να τους χαλάσουμε τα σχέδια;

Φοιτητικός Εθνικιστικός Κύκλος

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s