IMIA 2009: Θα είμαστε όλοι εκεί

Γιατί η μνήμη είναι απαραίτητη προϋπόθεση της ύπαρξής μας. Λαοί που ξέχασαν, έσβησαν – έγιναν μονάχα λίγες ανιαρές γραμμές σε κάποια μουντζουρωμένη σελίδα ιστορίας. Ανώνυμοι, ξεχασμένοι, ντροπιασμένοι, άδοξοι, θλιβερά απομεινάρια μιας κάποτε ένδοξης ιστορίας, όνειδος για τους προγόνους και άχθος για τους επιγόνους.

Γιατί ετούτος ο λαός δεν γονατίζει, παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του. Οι τρεις νεκροί αξιωματικοί των Ιμίων, για εμάς δεν αποτελούν κάποιους ένστολους δημόσιους υπαλλήλους ανάμεσα στους πολλούς, αλλά ενσαρκώνουν τα στοιχεία εκείνα που έχουν από καιρού εκλείψει στην συνείδηση των πολλών – απαιτεί ηρωισμό να αντιμετωπίσεις συνειδητά τον κίνδυνο του χαμού, πιστός στο χρέος και το καθήκον. Και καμία «διαταγή ανωτέρων» δεν είναι αρκετή να σε ρίξει στο καμίνι την ώρα που φλέγεται, παρά μόνο η συναίσθηση της ιερής ευθύνης απέναντι στους προγόνους σου που πέρασαν, και τους αγέννητους που μέλλει να έρθουν. Να έρθουν επειδή εσύ φρόντισες για αυτό – και να μνημονεύουν το όνομά σου, χαρίζοντάς σου την υστεροφημία, την συγκινητική αυτή τιμή που μόνο οι εκλεκτοί μπορούν να απολαύσουν.

Γιατί η μνήμη μιας θυσίας, δεν είναι ποτέ μοιρολόγι και μεμψιμοιρία – είναι πείσμα και λυσσαλέο αντιπάλεμα. Η επέτειος των Ιμίων για εμάς δεν σημαίνει κόλλυβα, ούτε καν απλώς την ιερή απότιση τιμών. Η επέτειος των Ιμίων έχει πρωτίστως συμβολικό χαρακτήρα. Μνήμη σημαίνει να μην συγχωρείς – τα σκόπιμα λάθη, την προδοσία, την εγκληματική υποχώρηση. Σημαίνει να δηλώνεις παρών. Και τότε, και τώρα, και πάντοτε. Να διατρανώνεις πως αρνείσαι να συμβιβαστείς με την ζωή που άλλοι χάραξαν για σένα, εις βάρος σου, εξυπηρετώντας μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Πως θα είσαι πάντα παρών στην αντίσταση, πως δεν θα αφήσεις τους ιθύνοντες νόες του συστήματος ανενόχλητους να επαναλάβουν ό,τι και τότε. Πως θα βρίσκεσαι πάντα μπροστά τους, ασυμβίβαστος, αγέρωχος, ανυποχώρητος.

Δεν είναι η μνήμη καθεαυτή που ενοχλεί το σύστημα και τα παρακρατικά μαντρόσκυλά του, με το όνομα ‘antifa’ γραμμένο στο λουρί τους. Είναι ακριβώς αυτό το βροντερό παρών που βοά αβάσταχτο στα αυτιά τους. Θα βόλευε πολύ να οδυρόμαστε απλώς για χαμένα μεγαλεία και προδομένα όνειρα. Εμείς όμως, είμαστε πολλά βήματα παραπέρα – δεν θρηνούμε, είναι η οργή που βγαίνει μανιασμένη από τα στήθη μας και αλυχτά στα βάθη της νύχτας. Είναι το λυσσαλέο μίσος που μας ωθεί να μην σταματήσουμε στιγμή, προτού ο κόσμος αυτός έρθει στα μέτρα μας, στα μέτρα των ευγενών ονείρων μας και του μεγαλείο της ψυχής μας. Στο άκουσμά του, οι βασιλείς και οι τύραννοι λουφάζουν τρομαγμένοι, και εξαπολύουν τα αναλώσιμά σκουπίδια τους να μας κόψουν τον δρόμο. Ευσεβείς πόθοι… Είμαστε ανίκητοι, γιατί είναι το φως και το δίκαιο που δίνουν φτερά στις δρασκελιές μας. Και θα είμαστε πάντα ανίκητοι, στου κύκλου τα γυρίσματα τα διηνεκή…

Θα είμαστε όλοι εκεί. Όχι για να κλάψουμε, μα για να υψώσουμε άπαρτο κάστρο αντίστασης. Όχι για θρήνους – για μάχη και αγώνα. Και τώρα, και πάντα. Θα νικήσουμε.

ΜΓ

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s