Ματαιότητα ή Ελπίδα;

Οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας και συμμετέχουμε σε αυτό συχνά μας προβληματίζει και δίνει αφορμές να σκεφτούμε και να προκαλέσουμε τον εαυτό μας να αναρωτηθεί για όλα όσα θέτουμε μέσα μας σε διαθεσιμότητα. Πολλές φορές, αναλογιζόμενοι τη θέση μας ως μέρος του κοινωνικού συνόλου, και μέσα στην ατέρμονη διάσταση της Ζωής, συνειδητοποιούμε ότι ίσως αποτελούμε κάτι πολύ μικρό, κάτι ασήμαντο ίσως, ανήμπορο από μόνο του να αλλάξει βασικές δομές που δεν άλλαξαν ίσως ποτέ, που έχουν διαμορφωθεί εδώ και πολλά χρόνια, σε διαφορετικά επίπεδα. Κάποιες άλλες, παίρνουμε δύναμη από την ίδια τη Ζωή, δύναμη θετική από την ανάγκη να νιώσουμε το καλύτερο ή απλά γινόμαστε αποδέκτες του αρνητισμού γύρω μας, αρνητισμός ο οποίος γίνεται τροφή και μοχλός αντίδρασης. Ματαιότητα λοιπόν ή Ελπίδα;

Στις σύγχρονες κοινωνίες η πλειοψηφία των ανθρώπων συμβιβάζεται. Με τον βομβαρδισμό ερεθισμάτων του ευδαιμονιστικού και υλιστικού περιβάλλοντος στο οποίο ζουν, δεν έχουν πλέον την πολυτέλεια να αντιδρούν, παρά μονάχα να δέχονται. Η καθημερινότητα απορροφά τους ίδιους, τα παιδιά τους, τις οικογένειες τους. Πράγματι φαντάζει εν πρώτοις δύσκολο να μην ακολουθεί κανείς τους γρήγορους ρυθμούς με τους οποίους κινούνται τα πάντα γύρω μας, πόσο μάλλον να συνειδητοποιεί πραγματικά τη θέση του σε όλα αυτά. Άλλωστε οι εξελίξεις τρέχουν και ο κόσμος “προοδεύει” δίχως να ρωτά. Έτσι, ο καθημερινός αγώνας για επιβίωση δεν αφήνει πολλά περιθώρια για ενεργή δράση, για δημιουργικότητα, για απόκτηση έστω αυτοσυνείδησης πραγματικής και αυτό είναι θλιβερό και σίγουρα δείγμα ανελευθερίας και υποτίμησης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας σε επίπεδο ατομικό και κοινωνικό.

“Εγώ θα σώσω τον κόσμο;” Ένα ερώτημα που είναι τόσο δύσκολο κάποιες φορές να απαντηθεί, όσο εύκολο είναι αντίστοιχα άλλες. Σε ένα πρώτο επίπεδο είναι ανάγκη για όλους εμάς, Ελεύθερους ακόμα σε πνεύμα και νου, να επισημάνουμε την ματαιότητα ως έννοια και στάση ζωής που καμία σχέση δεν έχει με την Ιδεολογία μας, τις Αρχές και τις Αξίες μας, τα Ιδανικά μας και τα πρότυπα που έχουμε από το παρελθόν. Η κατάρρευση, η επιβαλλόμενη κατεύθυνση, η “πρόοδος” που υποβαθμίζει τον Άνθρωπο ως οντότητα και τον θέτει από ενεργή προσωπικότητα σε παθητικό δέκτη, έχουν επιβληθεί και πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε αυτό. Δεν αρκεί όμως μονάχα να γνωρίζεις κάτι, γιατί στην ουσία δεν σε κάνει κάτι τέτοιο να διαφέρεις από την πλειοψηφία των ανθρώπων γύρω σου. Η συνείδηση είναι σημαντική όταν συνοδεύεται από τη διάθεση να κάνεις προσπάθειες, να προσφέρεις, ακόμα και αν στο βάθος του μυαλού σου γνωρίζεις ότι δεν είναι το αποτέλεσμα που θα σου δώσει την ικανοποίηση αλλά η χαρά και η συμμετοχή στο να δημιουργείς.

Ο καθένας από εμάς έχει δύναμη. Σαν άτομο, σαν χαρακτήρας και σαν προσωπικότητα, έχει δυνατότητες και δύναμη που πηγάζουν από την ψυχή του και από τα ένστικτά του. Μπορεί και πρέπει να επιδιώξει την άρνηση και την ανατροπή, πρώτα απ’ όλα με τις δομές του συστήματος του οποίου είναι μέρος. Να μη συμβιβάζεται, να μην κάνει εκπτώσεις, να αρνείται και να αντιδρά. Η άρνηση αυτή είναι σημαντική όμως όταν είναι πλήρως ενσυνείδητη και την ακολουθεί η θέση, η πρόταση και το όνειρο για το διαφορετικό. Γιατί δεν μπορεί, όλοι μας έχουμε όνειρα. Και θα πρέπει να έχουμε και την τόλμη να διεκδικούμε την πραγματοποίησή τους. Με μικρά και σταθερά βήματα, άλλοτε πιο δειλά και άλλοτε αποφασιστικά και σίγουρα, προχωρούμε και Εμείς, όπως προχωρά και ο κόσμος γύρω μας. Με τη διαφορά ότι βαδίζουμε αντίθετα. Ελπίδα, είναι η λέξη που οπλίζει τη Θέλησή μας και τον Αγώνα μας τον καθημερινό. Ελευθερία λοιπόν να γίνει το κάλεσμα και όπλο για τη συντριβή εκείνων που μας καταπιέζουν, με κάθε κόστος, με κάθε τίμημα. Ελευθερία και απαλλαγή, τόσο από τους εξουσιαστές μας, όσο και από τους συμβιβασμένους.

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s