Ian Stuart Donaldson RIP: 11.08.1957 – 24.09.1993

Ήταν ο Ιούλιος του 1993, όταν οι Skrewdriver ολοκλήρωσαν τον τελευταίο τους δίσκο, με τον τίτλο “Hail Victory”… Παρ’ όλα αυτά ο Ian Stuart Donaldson, frontman της μπάντας, δεν έμελλε να ζήσει για να δει την κυκλοφορία του. Το πρωινό της Πέμπτης 23 Σεπτεμβρίου του 1993 ο Ben, ένας φίλος του Ian, έλαβε ενα τηλεφώνημα απο τον ίδιο, που του ζητούσε να βρεθούν το απόγευμα της ίδιας ημέρας. Ο Ben του είπε οτι θα ήταν καλύτερο να μην βγουν. Τον ρώτησε για το βράδυ και εκείνος του απάντησε ότι σκόπευε να πάει σε μια κοντινή pub με το όνομα “The Durham Fox”. Το απόγευμα ο Ian βρέθηκε με του Cat, Dickie, Boo και τον Rob. Οι πέντε τους πήραν το αμάξι του Ian και κατευθύνθηκαν προς το Burton. Εκεί συναντήθηκαν με δύο ντόπιους skinheads και κάθισαν για ένα ποτό. Δεν υπήρχε κάτι το ιδιαίτερο εκείνο το βράδυ. Για τους φίλους του ο Ian ήταν εκτός απο εμπνευστής και ιδεολογικός αρχηγός, μια πολύ καλή παρέα για ποτό και πλάκα. Αποφάσισαν να το διαλύσουν λίγο πριν τις 11, μιας και είχε προγραμματιστεί μια ζωντανή εμφάνιση το επόμενο Σάββατο και υπήρχαν αρκετά ακόμα να γίνουν.

http://www.youtube.com/v/cdUH7NsICoU&hl=en&fs=1

Ο Rob δεν είχε πιεί, οπότε πήρε την θέση του οδηγού και έτσι πήραν τον αυτοκινητόδρομο Α38 για το Heaton. Μόλις είχαν προσπεράσει ένα αμάξι στον δρόμο κοντά στο εργοστάσιο της Toyota στο Burnaston και επέστρεφαν στην λωρίδα τους περίπου με 50 μίλια την ώρα , όταν έγινε κάτι ξαφνικό. Το αμάξι ξέφυγε απο την έλεγχο και κατευθυνόταν προς ένα τοίχο. Ο Ian άρπαξε το τιμόνι και αστειευόμενος είπε στον Rob “μην προσπαθείς να με σκοτώσεις, έχω συναυλία το Σάββατο”! Πριν το καταλάβουν το αμάξι πήρε στροφή, διέσχισε το κάθετα το δρόμο, γλίστρησε το στο διαχωριστικό από γκαζόν και εν τέλει διαλύθηκε σε ένα χαντάκι. Όλα έγιναν απίστευτα γρήγορα. O Cat, ακόμα ζαλισμένος απο την πρόσκρουση είπε “τι έγινε;”. Η σοβαρότητα του ατυχήματος δεν είχε γίνει ακόμα αντιληπτή. Αμέσως κοίταξε τον αδερφό του Dickie και είπε στον Rob (τον οδηγό), ο οποίος μόλις είχε συνέλθει “ο μικρός έχει πρόβλημα”. Μετά κοίταξε και για τους άλλους. Είδε οτι ο Boo είχε πεθάνει. Αργότερα κοίταξε τον Ian και τότε το μέγεθος του τί είχε γίνει εμφανίστηκε μπροστά του. Στην μέση του πίσω καθίσματος, με τον Dickie στα δεξιά του και τον Boo αριστερά του, ο Cat είχε σταθεί πολύ πιο τυχερός απο τον φίλο του. Η πρόσκρουση είχε κυριολεκτικά είχε διαλύσει την αριστερή πλευρά του VW Polo, όπου καθόταν ο Ian και ο Βοο. Μετά από λίγο έφθασαν τα ασθενοφόρα και τους πήγαν στο νοσοκομείο. Ο Βοο θεωρήθηκε νεκρός άμεσα. Ο Ian μεταφέρθηκε επειγόντως στο Queens Medical Center στο Nottingham, με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Δεν κατάφεραν να τον συνεφέρουν και τελικά κατέληξε στις 10.40 το πρωί της Παρασκευής 24 Σεπτεμβρίου 1993.

Στο Blackpool, o Arthur Donaldson προσπαθούσε να συνειδητοποιήσει του 36χρονου γιου του, δύο χρόνια μόλις μετά τον θάνατο της γυναίκας του. Μόλις διαδόθηκαν τα νέα, το σπίτι του κυριολεκτικά βομβαρδίστηκε απο τηλεφωνήματα φίλων του Ian που ήθελαν να μάθουν νέα για την κηδεία. Οι εφημερίδες ήταν εξίσου πιεστικές στην προσπάθεια τους να βγάλουν κάποιο θέμα. Κάποια στιγμή ο τραγικός πατέρας δεν μπορούσε να απαντά στο τηλέφωνο. Στα ΜΜΕ οι φήμες για επικείμενη σύγκρουση εθνικιστών με ομάδες αριστερών στην κηδεία έδιναν και έπαιρναν. Αυτό οδήγησε στην απόφαση να γίνει μια μικρή οικογενειακή τελετή. “Ο Ian είχε τα πιστεύω του και αυτό οδήγησε στο να κάνει πολλούς φίλους αλλά και πολλούς εχθρούς”. Η αστυνομία έβαζε βέτο στις συναυλίες του και τώρα ο Ian είναι νεκρός, όλοι ψάχνουν αφορμή για ξεσπάσματα.” Ο κύριος Donaldson ήταν αποφασισμένος να μην αφήσει το όλο συμβάν να γίνει πεδίο μάχης. Αυτή θα είναι μια ήρεμη οικογενειακή τελετή και όχι πεδίο διαδηλώσεων”. Σχεδόν όλοι σεβάστηκαν τις επιθυμίες του πατέρα του. Η κηδεία έγινε τελικά την 5η Οκτωβρίου παρουσία 20 ατόμων. Ανάμεσα στους είκοσι ήταν ο Cat, η αρραβωνιαστικιά του Ian, Diane, ο αδερφός του Tony και ο χρόνια φίλος του και αρχικός ντράμερ του συγκροτήματος Grinny. Το “Blaze of Glory” του Bon Jovi έπαιζε κατα την ταφή και ο Lemmy των Motorhead έστειλε λουλούδια. Μια γρήγορη ζωή, ενός ανθρώπου που πάντα ζούσε στα όρια, έκατσε να ξεκουραστεί χωρίς φωνές, αλαλαγμούς και επεισόδια.

Από την ταπεινή αρχή της καριέρας του εως τον θάνατό του, η ζωή του Ian Stuart έμοιαζε πάρα πολύ με τα κλασσικά καταραμένα είδωλα του 20ου αιώνα. Το μόνο που τον διαχώρισε από προσωπικότητες όπως ο James Dean, o Elvis Prisley και ο Kurt Cobain, ήταν η πολιτική και η έλλειψη πλούτου. Βίωσε την δημοσιότητα και παρότι οι προσπάθειες του καταπιέζονταν με κάθε τρόπο, η πείνα του δεν ικανοποιήθηκε ποτέ. Η επιθυμία του να τα καταφέρει του δημιούργησε πολλά προβλήματα. Η μουσική βιομηχανία ήταν με όλες της τις δυνάμεις εναντίον του. Όσο τον πολεμούσαν, τόσο αυτός τους έμπαινε στην μούρη. Στις αρχές τις δεκαετίας του ’80 το κίνημα των Skinheads βρισκόταν σε παρακμή. Οι Εθνικιστές έγιναν πιο πολιτικοποιημένοι με την συμβουλή του και ο Ian κατάλαβε οτι θα μπορούσε να σχηματίσει ένα νεανικό κίνημα, στο οποίο θα ήταν ηγέτης. Η ζωή των Skinheads και οι εθνικοσοσιαλιστικές της επιρροές έκαναν πιο εύκολο στους Εθνικιστές να εκτιμήσουν τους αγώνες του Ian ενάντια στην μουσική βιομηχανία. Υπήρχαν πολλές ομοιότητες ανάμεσα στην αντιμετώπιση του Ian απο το μουσικό κατεστημένο και την αντιμετώπιση των Skinheads απο το πολιτικό κατεστημένο. Αν ο Ian Stuart ήταν ατάλαντος, οι Skrewdriver ούτε καν θα είχαν καταφέρει να βγάλουν δίσκους. Το γεγονός οτι τα κατάφεραν είναι και η πρώτη επιβράβευση για ένα συγκρότημα που πάλεψε περισσότερο απο οποιοδήποτε άλλο στην ιστορία της βρετανικής μουσικής. Ίσως ακόμα και αυτός ο αγώνας από μόνος του κατάφερε και τους έδωσε συνέχεια στο χρόνο. Αν το μουσικό κατεστημένο δεν είχε προσπαθήσει με όλους τους τρόπους να τους καταπιέσει, τότε ίσως το συγκρότημα να είχε πεθάνει μετά από λίγο καιρό και όταν θα έβγαινε από την μόδα. Όποιος και να ‘σαι, από όπου και αν είσαι, όταν βρίσκεσαι με την πλάτη στον τοίχο, έχεις μονάχα δυο επιλογές. Να παλέψεις ή να πεθάνεις. Και όπως ο Ian Stuart προφήτεψε το 1991: “Θα πρέπει να με σκοτώσετε για να με σταματήσετε”…

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s